Marokash terma jamoasidan qabul qilingan alamli mag‘lubiyat uchun Luis Enrike kechirishmadi va uni o‘z lavozimidan chetlatishdi.
Endi Ispaniya terma jamoasi Enrikening nomdoshi - Luis de la Fuente rahbarligida faoliyat yuritadi. 61 yoshli mutaxassis 2013 yildan shu paytgacha turli yosh toifalaridagi o‘smirlar va yoshlar terma jamoalarini boshqarib keldi va o‘z vazifasini a’lo darajada uddalayotgandi. Gap nafaqat uning Bosh jamoaga yetkazib bergan bir talay yosh futbolchilar, balki ular bilan qo‘lga kiritilgan sovrinlar haqida.
2015 yilda ispaniyalik mutaxassis 19 yoshgacha bo‘lgan, 2019 yilda esa 21 yoshli shogirdlari bilan Yevropa chempionatida zafar quchdi. Shuningdek, u Tokio Olimpiadasida ham bosh murabbiy vazifasini ado etib, jamoani finalga olib chiqdi. Hal qiluvchi bellashuvda Ispaniya Braziliyaga imkoniyatni boy berdi.
De la Fuente nomzodini qo‘llab-quvvatlaydigan hal qiluvchi dalil - Qatar mundialining nimchorak finalida Marokash terma jamoasiga imkoniyatni boy bergan jamoa a’zolarining deyarli barchasi Fuentening shogirdlari. Navqiron Gavi, Pedri, Fatidan tortib Asensio, Rodri va Dani Sebalyoslargacha. Mutaxassis Ispaniyada inson va malakali murabbiy sifatida yuksak nufuz va hurmat qozongan. U yosh futbolchilarni mukammallik sari yetaklash bilan birgalikda, natijani ham unutmaydiganlar toifasidan. 2019 yildagi qit’a birinchiligida qayd etilgan muvaffaqiyatdan keyin, Marca murabbiyga quyidagicha ta’rif bergandi:
«U bilan o‘tkazgan muloqotdan keyin, o‘zingizni baquvvat va yengil his etasiz, kayfiyatingiz ko‘tariladi. Luis de la Fuente - kun bo‘yi sport zalidagi mashg‘ulotlar evaziga topilgan jismoniy quvvat va insoniy fazilat sohibi. O‘z kasbiga mehr qo‘ygan, charchash nimaligini bilmaydigan fidoyi murabbiy. U doimo jamoa manfaatini ustun qo‘yadi, atrofidagilar ehtiyojiga e’tiborli, nomaqbul qiliqlardan xoli. Bu - Luis de la Fuente. U o‘ta murakkab vaziyatlarda ham tegishli yechimni topa oladigan mutaxassis, yoshlar terma jamoasi bilan yuksak cho‘qqilarni zabt etdi. buni faqat o‘z ishining ustalari uddalaydilar».
Yana bir jihat - futbolchi sifatida Luis de la Fuente unchalik mashhur emas. 80-yillarda u «Atletik», «Sevilya» jamoalarida to‘p surgan, 1994 yilda «Alaves» jamoasida butsalarini mixga ilgandi. Oradan 17 yil o‘tgach, shu jamoani murabbiy sifatida qabul qilib, atigi 3 oy boshqargandi. Ochig‘i, klublarda, ayniqsa katta yoshlilar jamoalarida ishlari yurishmagan, yoshlar bilan durustroq ishlagandi. Nurli cho‘qqilarga u terma jamoalar bilan ko‘tarildi.
Darvoqe, Luis de la Fuente bir marta milliy terma jamoani bosh murabbiy maqomida maydonga olib tushgandi. Shu yilning 8 iyunidagi Litvaga qarshi uchrashuvga Luis Enrike xastaligi (koronavirusga topshirgan testi musbat natija bergandi) tufayli kela olmagandi. O‘sha bellashuv «qizil Furiya»ning yirik (4:0) g‘alabasi bilan nihoyasiga yetgandi.
Xullas, terma jamoaning yangi bosh murabbiyida tajriba bor. Endi undan o‘tmishdoshining xatolarini takrorlamaslik va shogirdlarini 11 metrli jarima zarbalarini samarali tepishga o‘rgatish talab etiladi. Shunda Ispaniya kuchli va raqobatbardosh jamoaga aylanishi aniq.
SODIQ SOBIR tayyorladi.
Ҳасанали ота
Фурқат Қурбонов
Холис таҳлилчи блоги
Жалолиддин Қобилжонов
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
Сафарали Сиддиқов
«InterFutbol» газетаси
Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги
Маъмуржон Ибрагимов
Қаҳрамон Асланов
Шуҳрат Шокиржонов
Шерзод Ражабов
