O‘zbekiston o‘smirlar terma jamoasi o‘n bir yilning badalida ilk marta Osiyo chempionatida ishtirok eta olmaydigan bo‘ldi.
Saudiya Arabistonida bo‘lib o‘tgan saralash musobaqasida Dilshod Nuraliyev shogirdlari mag‘lubiyatga uchradi va qit’a birinchiligi yo‘llanmasini qo‘lga kirita olmadi.
Oxirgi marta bunaqa holat 2006 yilda ro‘y bergan edi. O‘shanda o‘smirlarimiz (hozir ular katta bo‘lib qolishgan) Singapurda bo‘lib o‘tgan Osiyo chempionatidan chetda qolishgan.
YAQIN TARIX
Shundan buyon ko‘p suvlar oqib o‘tdi va eng muhimi, yaqin tarixda O‘zbekiston o‘smirlar terma jamoasi biror marta ham qit’a birinchiligidan chetda qolmadi. 2008 yilda Robert Gay boshchilik qilgan jamoa Osiyo chepmpionati chorak finaliga qadar yetib bordi. 2010 yilda esa Aleksey Yevstafeev shogirdlari Toshkentda bo‘lib o‘tgan Osiyo chempionati finaliga qadar chiqishdi. Oradan ikki yil o‘tib, Dilshod Nuraliyev bosh murabbiy bo‘lgan tarkib Osiyo chempioniga aylandi. Shu tariqa futbolimiz tarixida ilk marta terma jamoamiz qit’a g‘olibi bo‘ldi. Afsuski, hozircha oxirgisi ham shu bo‘lib turibdi.
Shundan so‘ng ishlar yana ortga keta boshladi. 2014 yilda Aleksandr Mochinov boshchiligidagi terma jamoa Osiyo chempionati chorak finalida to‘xtatildi va jahon chempionati yo‘llanmasidan quruq qoldi. Oradan ikki yil o‘tib, Temur Olimxo‘jayev ham chorak finaldan chiqib ketdi. O‘shanda bu natija salkam fojia sifatida qabul qilingan edi. Ammo bilmagan ekanmiz, haqiqiy fojia bizni endi kutib turgan ekan.
FOJIA(MI?)
Hozir Dilshod Nuraliyev va uning jamoasi haqida istagancha tanqidiy fikr bildirish mumkin. Ko‘taradi. Chunki shunga yarasha natija qayd etdi. Ammo murabbiy va futbolchilar nechog‘lik aybdor? Hammasini ularning gardaniga tashlash kerakmi? Buni endi alohida ko‘rib chiqish lozim bo‘ladi. Ochig‘i, shaxsan o‘zim 16 yoshli futbolchilarni yaxshi bilmayman. Ular hali oliy liga tugul birinchi ligada ham ko‘zga tashlanmagan, shunday ekan, qanday tanish mumkin? Shuning uchun tarkib va murabbiy tanlovi haqida vaziyatdan yaxshi xabardor bo‘lganlar gapirgani ma’qul. Men hozir boshqa masalaga e’tiborni qaratmoqchiman.
MASALA
Ko‘ngilsiz natijada murabbiy va futbolchilar qay darajada aybdor bo‘lsa, jamoaga yaxshi sharoit yaratib bera olmaganlar ham shu darajada aybdor. O‘smirlarimiz uchun Saudiya Arabistoni safari qay darajada to‘g‘ri tashkil etildi? Mana shu masalada ancha shubha bor. Masalan, saralash bahslari 18 sentyabrda boshlandi, jamoa esa bor-yo‘g‘i ikki kun qolganda, safarga chiqdi. Hozir Toshkentda ob-havo biroz salqin, nari borsa 25-26 daraja iliq. O‘yinlar bo‘lib o‘tgan Ar-Riyod shahrida esa 37 daraja jazirama bo‘layotganini ko‘pchilik bilsa kerak. Har holda arab o‘lkasining issiq iqlimi tillarda doston bo‘lgan. Boz ustiga u yerdagi namgarchilikni inobatga oladigan bo‘lsak, «hammom» effektini tasavvur qilib olish qiyin emas. Bunday sharoitda ko‘nikmagan odam uchun yugurish tugul, hatto nafas olish ham og‘ir bo‘ladi. Nahotki mahalliy iqlimga ko‘nikish uchun besh-olti kun oldin borish mumkin bo‘lmagan?
UCHISH
Ammo bu ham hali hammasi emas. Terma jamoa musobaqa o‘tadigan shaharga yetib borgunga qadar boshidan o‘tkazgan voqealardan alohida kitob yozsa bo‘ladi. Futbolchilar Toshkentdan avval Jiddaga uchishlari, so‘ng Ar-Riyod shahriga mahalliy reys bilan yo‘l oladigan boshqa samolyotga o‘tirishlari kerak edi. Biroq chipta olishda bir narsa inobatga olinmagan - reyslar orasida bor-yo‘g‘i 2 soatlik tafovut bo‘lgan. Tabiiyki, jamoa ham tranzit yo‘lakchasidan tezda o‘ta olmagan va Jiddadan Riyodga uchadigan samolyotga kech qolgan. Ammo bu juda katta muammo emas edi. Boisi shaharlar orasida samolyot qatnovi tez-tez amalga oshadi va nari borsa 1-2 soatdan so‘ng boshqa reys bilan poytaxtga yetib olish mumkin bo‘lgan.
Lekin nima uchundir delegasiya boshlig‘i boshqacha qaror qabul qiladi va uzoq safarga avtobusda chiqishni ma’qul ko‘radi. Oqibatda ikki kundan so‘ng muhim o‘yinda maydonga tushadigan futbolchilar avtobusda 12 soat (!) yo‘l bosib, Ar-Riyod shahriga yetib kelishadi. Agar yo‘lda avtobus ikki marta buzilib qolgani va ikki soatga yaqin to‘xtab qolganini aytmasak ham, 16 yoshli futbolchilar duch kelgan qiyinchilikni tasavvur qilib olsangiz kerak.
Endi bir o‘ylab ko‘ring, bunday sharoitda futbolchilar o‘yinga qadar tiklanib ulguradimi?
YANA BIR MUAMMO
DAVOMI
Ҳасанали ота
Фурқат Қурбонов
Холис таҳлилчи блоги
Жалолиддин Қобилжонов
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
Сафарали Сиддиқов
«InterFutbol» газетаси
Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги
Маъмуржон Ибрагимов
Қаҳрамон Асланов
Шуҳрат Шокиржонов
Шерзод Ражабов
