Ispaniya futbolining yangi avlod yulduzlari orasida alohida ajralib turadigan iqtidorlardan biri – Pau Kubarsi. Endigina 19 yoshni qarshi olgan himoyachi qisqa vaqt ichida nafaqat «Barselona», balki Ispaniya milliy jamoasida ham o‘z o‘rnini topishga ulgurdi. Pau Kubarsi quyidagi intervyuda asosan aynan «qizil furiya»dagi o‘rni haqida gapirdi. U bo‘lajak jahon chempionatiga katta ishonch bilan qaramoqda, albatta.
– Kataloniya futboli tarbiyalanuvchisi Joan Garsiyaning Ispaniya milliy jamoasiga chaqirilganini eshitganingizda, nimalarni his qildingiz?
– Tabiiyki, faqat xursand bo‘ldim. Menimcha Joanni o‘tgan yiliyoq tarkibga jalb etish kerak edi. Binobarin, uning munosib o‘yin ko‘rsatayotganiga ancha bo‘ldi. Tabiiyki, yangilikni eshitgach, mashg‘ulotlar payti Garsiyani chin dildan qutladim va allaqachon uning vaqti kelganini aytib, hayajonlanmasligi kerakligini uqtirdim.
– Argentina termasiga qarshi rejalashtirilgan Finalissima o‘yinining qoldirilishi ispaniyalik futbolchilar kayfiyatiga qanday tasir qildi?
– O‘zimdan kelib chiqib aytsam, Argentina termasi va ayniqsa, Messiga qarshi o‘ynash ishtiyoqida yonayotgandim. Afsus, bu amalga oshmadi. Qolgan jamoadoshlarimda ham biroz achinish hissi yo‘q emas. Ochig‘i, barchamiz jahon chempioni bilan kuch sinashib ko‘rishni xohlagandik. Nachora, nasib etsa, endi argentinaliklar bilan mundialda to‘qnashish imkoniyatiga ega bo‘lamiz.
– Ispaniya termasi rejalarning kutilmaganda o‘zgarib ketishi ortidan mart oyidagi FIFA kunlari nisbatan kuchsizroq raqiblar bilan o‘ynadi. Serbiya va Misr termalariga qarshi kechgan o‘rtoqlik uchrashuvlari qanday taassurot uyg‘otdi…
– Yo‘q, bu masalada umuman muammo ko‘rmadik. Zero, qaysi raqiblarga qarshi o‘ynashimizdan qa’iy nazar, hammamiz uchun avvalo, Ispaniya termasi safida uyg‘un amaliyot muhim edi. Chunki qariyb 1 yil ichida bunday keng tarkib bilan ilk marta yig‘in olib bordik. Qisqasi, katta oila sifatida shug‘ullandik. Oddiy ifoda etganda, Finalissima bekor qilingan bo‘lsada, mart oyi yig‘inidan oqilona foydalandik.
– Misr termasiga qarshi o‘yinning Barselonada tashkil etilgani kataloniyaliklarni o‘zgacha ruhlantirib yuborgandir…
– Ha, bu o‘yinda muxlislik darajasi yaqqol baland bo‘ldi. Axir Ispaniya termasi Barselonada har doim ham o‘ynayvermaydi. Menimcha, kataloniyaliklar terma jamoa o‘yini bahona chinakamiga bayram qilishdi.
– Ispaniya termasida debyut o‘yinini o‘tkazganingizga ham 2 yildan oshdi. Xo‘sh, ortda qolgan vaqt mobaynida o‘zingizda qanday o‘zgarishlarni his qildingiz?
– Bir zumda debyutimdan 2 yil o‘tibdi-ya… «Qizil furiya» libosida ilk marta maydonga tushganim, meni qanday his-tuyg‘ular qurshab olgani kechagidek esimda. Garchi o‘shanda atigi bir necha daqiqa harakatlangan bo‘lsamda. Muhimi, vaqt o‘tgan sayin tinimsiz mehnat va ishtiyoq evaziga murabbiylar shtabi ishonchini oqladim. O‘ylashimcha, ortda qolgan vaqtda yetarlicha tajriba to‘pladim, o‘ziga ishonchi ancha baland dadil futbolchiga aylandim.
– Bolalik yillaridan aynan nimalarni sog‘inasiz?
– Juda oddiy narsalarni – kechki tamaddi uchun tinch-osuda joyga borish yoki bemalol sayrga chiqishni… Umuman, asosan erkinlikni qo‘msayman. Shuning barobarida tan olishim kerak, katta futbol tufayli ma’lum mashhurlikka erishgach, muayyan imkoniyatlarga ega bo‘ldim. Bu ham qaysidir ma’noda baxt aslida.
– Bo‘sh vaqtlarda ko‘proq nimalar bilan shug‘ullanasiz?
– Deylik, Jironaga, ona qishlog‘imga borishim mumkin. Eng yaqin do‘stlar va tanishlar davrasida vaqt o‘tkazish hamisha yoqimli. Shuningdek, u yerda o‘zimni ancha xotirjam sezaman, chunki OAV hamda jamoatchilik e’tiboridan chetda bo‘laman.
– Demak, Jironada sizni ortiqcha bezovta qilishmaydi…
– Shunaqa. Har holda, ko‘chada emin-erkin aylanib yurish mumkin. To‘g‘ri, u yerda ham odamlar menga bee’tibor qarashmaydi. Ba’zida muxlislar oldimga kelib, birga suratga tushish yoki dastxat berishimni so‘rashadi. Lekin Jirona deylik, Barselonaga nisbatan ancha sokin, baribir.
– Hozir 19 yoshdasiz, o‘zingizni «Barselona»da yetakchi kabi tuta olasizmi?
– Ha. Negaki, «Barsa» kabi katta klublarda maydonga tushgan istalgan futbolchi jamoa mentalitetini his qilishi va o‘z fikrini sheriklariga bevosita yetkaza olishi shart. Qolaversa, murabbiylar ham futbolchilardan necha yosh bo‘lishlaridan qat’iy nazar, yetakchilik fazilatlarini namoyon etishlarini talab qilishadi. Binobarin, har qanday iqtidor aynan yetakchilik fazilatlarini shakllantirish asnosida o‘sishga erishadi.
– Deylik, kiyinish xonasida Levandovski yoki Rafinyaga biror nima deyishni istasangiz, «Bular meni tinglasharmikin?» qabilida o‘ylab qolishingiz ham mumkinmi?
– Boshida shunday edi. Aniqrog‘i, 17 yoshda biroz tortinchoq va uyatchan bo‘lganimdan o‘z fikrimni dangal aytishga botinolmasdim, hatto kiyinish xonasida ba’zan hazilkash futbolchilar uchun asosiy «nishon»ga aylanardim. Muhimi, ulg‘aygan sari barchasi ortda qoldi. Hozir ba’zan hatto jamoa yetakchilariga ham do‘q urishim mumkin (kuladi). Umuman, ichki muhit a’lo darajada.
– JCH-2026 starti tobora yaqinlashmoqda. Ispaniya termasi imkoniyatini qanday baholaysiz?
– Bizda ajoyib ijrochilarga ega kuchli terma jamoa shakllangan. Menimcha, buni 2 yil oldingi Yevropa chempionatida ham isbotladik. Albatta, bo‘lajak turnirdan umidimiz katta. E’tiborlisi, Ispaniya termasida yoshligidan yuqori marralarni zabt etib kelayotgan avlod vakillari jamlanishgan. Xususan, men qatori Olimpiadada o‘zlarini ko‘rsatgan aksariyat yigitlar hozir bosh jamoadalar. Shunday ekan, mundialga favoritlar qatorida boramiz.
X.YUSUPOV tayyorladi
Ҳасанали ота
Фурқат Қурбонов
Холис таҳлилчи блоги
Жалолиддин Қобилжонов
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
Сафарали Сиддиқов
«InterFutbol» газетаси
Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги
Маъмуржон Ибрагимов
Қаҳрамон Асланов
Шуҳрат Шокиржонов
Шерзод Ражабов
