Ярослав КРУШЕЛЬНИЦКИЙ: «Фаолиятимни расман якунладим, энди навбат мураббийликка»
Баҳо:
+0; -0
Тажрибали ҳимоячи Ярослав Крушельницкий 1983 йил 16 март куни Ғузор шаҳрида дунёга келган. Катта футболдаги 16 йиллик фаолияти мобайнида кўплаб клублар шарафини ҳимоя қилди. 2000 йили «Кимёгар»да ўйнай бошлаган Крушельницкий турли йилларда «Академия», «Пахтакор», «Насаф», «Навбаҳор», «Андижон», «Қизилқум», «Шўртан» жамоаларида тўп сурди. Қаҳрамонимиз легионер мақомида ҳам майдонга тушган. У Россиянинг «Ротор», Малайзиянинг «Фельда Юнайтед», Эроннинг «Мес» клубларида ўйнади. Ярославнинг сўнгги жамоаси Тошкентнинг «Оқ-тепа»си бўлди. Бир йил мобайнида майдондан четда қолган футболчи якуний қарорга келди: профессионал фаолиятига якун ясади. Таъкидлаш жоиз, Крушельницкий Ўзбекистон ёшлар термаси (U-20) таркибида жаҳон чемпионати финал босқичида ўйнаган. Ёдингизда бўлса, вакилларимиз Аргентина, Испания, Мали жамоаларига қарши кечган гуруҳ учрашувларида яхши таассурот қолдиришган эди. Суҳбатдошимиз миллий термамиз сафида ҳам 4та ўйин ўтказган. Биз тажрибали ҳимоячи билан учрашиб, ундан эксклюзив интервью олдик.
- Ярослав, «Оқ-тепа»дан кетгач, нималар билан банд бўлдингиз?
- Тайинли ҳеч нарса қилмадим. Шунчаки, ҳордиқ чиқардим, асосий вақтимни оила аъзоларимга бағишладим. Қизим ҳали жуда ёш. Фарзанд тарбияси билан шуғулландим (кулади). Футболчилик фаолиятим давомида оиламга жуда кам вақт ажратар эдим. Ҳозир эса бўш вақтим керагидан ҳам кўп.
- Бир йил кичик муддат эмас. Футболни соғина бошлагандирсиз?
- Жуда-жуда. Бир нарса етмаётгандек туюлаверади. Лекин ҳамон спорт формасидаман. Ҳафтанинг ҳар якшанбаси дўстларим билан мини-футбол ўйнаб турамиз.
- Фаолиятингизни расман якунладингизми?
- Ҳа, шундай деса ҳам бўлади. Лекин бу ҳақда айтиш осон эмас. Қанчалик қийин бўлмасин, барибир, куни келиб бутсаларимни михга илишим керак эди. Ўша кун етиб келди. Инсон ўз вақтида тўхтаб, қарор чиқаришни ҳам билиши керак. Ёшларга навбат бериш, йўлни бўшатиш фурсати етиб келганлигини англаб етдим. Аммо футболдан бутунлай кетиш ниятим йўқ. Фаолиятимни мураббийлик соҳасида давом эттиришни хоҳлайман. Ҳозир олдимда турган асосий вазифа ҳам шу. Бу ҳақда аввалги интервьюларимда ҳам айтганман. Ўзимни футболдан бошқа соҳада тасаввур қилолмайман.
- Фаолиятингиздаги сўнгги жамоа «Оқ-тепа» бўлди. Бу клубдан кетишингизга сабаб нима? Шартномангиз якунланганмиди?
- Йўқ. Ҳаммаси рисоладагидек кетаётганди, лекин мавсум бошида оёғимни шикастлаб олдим. Жароҳат мен ўйлагандан ҳам жиддий экан. Натижада жарроҳлик столига ётишга мажбур бўлдим. Операциядан кейинги тикланиш жараёни яхши ўтди. Афсуски, етарли спорт формамни тиклаб ололмадим. Тиззамдаги оғриқ майдонда тўлақонли ўйнаш имконини бермасди. Айнан мана шу жароҳат сабаб бутсаларимни михга илишга қарор қилдим.
- Ортга назар ташлаб, футболчилик фаолиятингиздан қониқиш ҳосил қилдингизми?
- Албатта, ҳа. Ўтган давр мобайнида ўз ишининг ҳақиқий профессионаллари билан ишлашимга тўғри келди. Бу ўринда ҳам футболчиларни, ҳам мураббийларни назарда тутяпман.
- Фаолиятингиздаги энг ёрқин онларни эслай оласизми?
- Биринчи галда Ўзбекистон чемпионати олий лигасидаги дебютимни ёдга олишни жоиз деб топдим. Мен учун тарихий воқеа 2000 йили олий лига доирасидаги «Кимёгар»-«Трактор» учрашувида содир бўлганди. Кейин Ўзбекистон ёшлар термаси таркибида жаҳон чемпионати финал босқичидаги иштирокимни ҳам алоҳида эсга оламан. 2002 йили «Пахтакор» сафида мамлакат чемпиони бўлдим, кубок соҳибига айландим. 2011 йили «Шўртан» таркибида ОФК кубогида иштирок этганимни ҳам фаолиятимдаги ёрқин лаҳзалар қаторига қўшаман.
- Ёшлар ўртасидаги жаҳон чемпионати - алоҳида мавзу. Ҳақиқатан кичик мундиалга жуда кучли таркиб билан борилганди. Таассуротлар ҳам ўзгача бўлганди, шундай эмасми?
- Фикрингизга юз фоиз қўшиламан. Ўшанда Ўзбекистон ёшлар термаси футболимиз тарихида илк бор жаҳон чемпионати финал босқичига йўлланма олган эди. Боз устига, дастлабки иштирокдаёқ кўпчиликнинг олқишига сазовор бўлгандик. Гуруҳда дунёнинг кўзга кўринган термалари - Испания, Аргентина, Малига қарши майдонга тушганмиз. Бу жамоалар таркибидаги юлдуз футболчиларни мухлисларга таништириш шарт эмас. Андрес Иньестанинг ўзини эслаш кифоя. Тўғри, биз гуруҳнинг учала ўйинида ҳам номдор рақибларга имкониятни бой бердик. Лекин бундан уялмаймиз, чунки ўша учрашувларда рақибларга бир тўп фарқи билан ютқазганмиз.
Ҳасанали ота
Фурқат Қурбонов
Холис таҳлилчи блоги
Жалолиддин Қобилжонов
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
Сафарали Сиддиқов
«InterFutbol» газетаси
Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги
Маъмуржон Ибрагимов
