Frenk Lempard: «Vest Xem» yuragim, «Chelsi» esa uyim»
Baho:
+0; -0
Har yili Nordoff-Robbins musiqa terapiyasi markazi biror-bir futbol afsonasi bilan uchrashuv o‘tkazadi. Bu safar Londondagi «Grosvenor Xaus Otel» mehmonxonasiga «Chelsi»ning sobiq yetakchisi, ayni payt «Derbi Kaunti» klubini boshqarayotgan Frenk Lempard taklif etildi. Fransiyaning France Football haftanomasi bu imkoniyatdan unumli foydalanib, Lempard bilan suhbatlashdi.
«Butun hayotim davomida Karlo otadek mehnat qilganman»
- Eng avvalo taklif qilganlaring uchun rahmat, - deya gap boshladi Frenk Lempard. - Ser Aleks Fergyuson, Brayan Klaf, Stiven Jerrard, Joze Mourinyo kabi afsonalar qatorida bo‘lishdan mamnunman. Ularning barchalarini cheksiz hurmat qilaman. Lekin meni afsona deyishsa, o‘zimni noqulay sezaman. Umuman olganda, afsona nima ekanligini tushunmayman. Buni kamtarlik qilib aytmayapman. Butun hayotim davomida Karlo otadek mehnat qilganim nazarda tutilsa, afsona bo‘lishim mumkin. Haqiqiy afsona shu yerda o‘tiribdi. Bu - Jon Terri. Aynan undan o‘rnak olish kerak. Bu mamlakat tarixidagi eng kuchli markaziy himoyachi. Men uchun haqiqiy afsona bu - Jon.
«Otam oyoqlarim qiyshiqligini aytgandi»
- Bu yerda turishimning asosiy sababchisi otam - katta Frenk Lempard. Aynan u butun hayotim davomida mehnat qilishga undagan. Bu gaplarni «Derbi»dagi shogirdlarimga qaytarishdan charchamayman. Eng muhimi so‘z emas, balki ishdir. Oldinlari bu haqda o‘ylamasdim. Lekin hozir shuni his qilyapmanki, hayotda men uchun eng bebaho ne’mat iqtidor emas, balki ota-onamdir. Ular meni tarbiyalashdi, o‘qitishdi, shaxs sifatida tanilishimni ta’minlashdi. Otam oyog‘im qiyshiqligini aytib, ko‘proq yugurishim kerakligini tushuntirgan. Men ham faqat yugurardim. U maydonda o‘zim uchun shinamlik yaratib olganimni, yaxshi futbolchilar gol urishni bilishi lozimligini ta’kidlardi. Vaholanki, uning o‘zi «Vest Xem»da 551ta o‘yin o‘tkazib, 18ta gol urgan, xolos. To‘g‘ri, otam chap qanot himoyasida harakat qilgan. U oldimga yuqori maqsad qo‘yishimni xohlardi. Otam mehnatkashlikdan tashqari odamlarni hurmat qilishni, sabrni, muloyimlikni o‘rgatdi. O‘shanda bunday tarbiyaning o‘ta muhim ekanligini tushunmasdim. Shuningdek, yana ikki nafar tarbiyachim, opalarim ham bo‘lgan. Ular ham meni kuzatib yurishardi, himoya qilishardi. Bugun bu yerda terma jamoada yuztadan oshiq o‘yin o‘tkazganim uchun emas, balki oilam tufayli turibman.
«Rednapp meni maydonga tushirardi, lekin uni qarindosh-urug‘chilikda ayblashlari mumkin edi»
- Bolaligimdan «Vest Xem»ga muxlislik qilganman. Bu jamoa mening qonimda. Har qanday angliyalik yigitcha orzu qiladigan futbol maktabiga yo‘l oldim. Yana bir omadim kelgani - Garri Rednapp nafaqat murabbiyim, balki pochcham (Rednapp katta Frenk Lempardning bojasi) hamdir. 17 yoshli yigitchani doimiy ravishda himoya qilish unga oson bo‘lmagan. Boz ustiga, otam ham uni tinch qo‘ymasdi. O‘ttiz yoshlarga yaqinlashganimda, vaziyat qanday qiyin bo‘lganini tushunganman. Garri meni nima uchun maydonga tushirgani yoki tushirmagani uchun qarindoshlar, jamoa va matbuotga javob qaytarishi kerak edi. To‘g‘ri, uning qarindoshi bo‘lganman, meni maydonga tushirardi. Buning uchun uni qarindosh-urug‘chilikda ayblashlari ham mumkin edi. Keyin 2001 yili «Chelsi»ga ko‘chib o‘tdi. «Vest Xem» yuragim bo‘lsa, «Chelsi» uyimga aylandi. Omadim kelgani - meni Klaudio Ranyeridek ajoyib mutaxassis jamoaga taklif qilgandi. Uning «Lester»da omadi kelganidan juda xursand bo‘ldim. U nafaqat futbol sohasi, balki insoniylik borasida ham ko‘p narsa berdi. Shuningdek, «Chelsi»ning sobiq rahbari Ken Beytsdan ham minnatdorman («Chelsi»ning 1982-2003 yillardagi prezidenti). Albatta, uni ko‘p tanqid qilishgan, lekin muxlislar uning klubga qilgan ishlari uchun shlyapalarini yechishlari kerak. 23 yoshda edim va kelajagim qanday bo‘lishini tasavvur ham qila olmasdim. «Vest Xem» ajo-yib klub. Lekin «Chelsi» boshqa daraja. Jamoa yevrokuboklar, oltin medallar uchun kurash olib borardi. Yangi davr boshlangandi.
«Mourinyo davrida o‘zimga bo‘lgan ishonch ortdi»
- Men kamtarin va uyatchan yigitcha edim. Biroq hurmatga sazovor bo‘lish uchun tinimsiz ishlash kerak. Buning ustiga, Janfranko Zola, Jimmi Floyd Xasselbaynk, Emmanuel Peti... kabi futbolchilar jamoadoshlaring bo‘lsa. Men esa o‘ta yumshoq edim. Baxtimga Jon Terri va Eydur Gudyonsenlar yonimda bo‘lishgan. Ke-yin Janfranko Zoladan o‘rnak ola boshladim. U jamoadagi eng kuchli futbolchi emasdi, ammo mashg‘ulotlarda hech kim uningdek ishlamasdi. Hech kim futbolga Zoladek kirishib ketmagandi. Shunga qaramay, juda kamtar inson bo‘lgan. Zoladek odamlar o‘z iqtidorlaridan ko‘ra insoniylik fazilatlari bilan klubning yuziga aylanishgan. Bu jamoaning bir bo‘lagi bo‘lish uchun nima qilishim kerakligini tushunib yetgandim. Keyin Joze Mourinyo keldi. Uning qo‘l ostida haqiqiy futbolchiga aylandim. Mourinyo kim o‘zi? Birinchi o‘rinda - Shaxs. Mourinyo tufayli futbol menga yana quvonch ulasha boshladi. U menga o‘zimga bo‘lgan ishonchni qaytardi. Bir so‘z bilan aytganda, faoliyatimda katta rol o‘ynagan.
«Shunchaki, bir og‘iz so‘z aytish kerak bo‘lgan»
- Yana bir ismni tilga olmoqchiman - Avram Grant. U Mourinyoning o‘rnini egalladi va uning qo‘l ostida Chempionlar Ligasi finaliga qadar yetib bordik. Jozening ketmasligini juda istagandim. Keyinchalik Mourinyodek murabbiyni almashtirish juda qiyinligini tushunib yetdim. Lekin Avramning o‘z ustunliklari bor edi. YECHL yarim finali javob uchrashuvidan o‘rin olgan «Liverpul»ga qarshi uchrashuvdan bir kun oldin u yonimga keldi. Yaqinda onamning vafot etganini bilardi. Yordamchisi Xenk Ten Katedan xonadan chiqib turishni so‘radi va menga murojaat qildi: «O‘ynay olasanmi?». To‘g‘risi, o‘ynay olish yoki olmasligimni bilmasdim. Ammo unga javob bermadim. Keyin Grant ketdi, uning ortidan boshqa yordamchisi Stiv Klark keldi va o‘sha savolni berdi. Keyin «Bu yerda nimadir bor. Ular meni tushirmoqchi emasmi?» deb o‘ylab qoldim. Lekin tarkibga kiritildim va biz 3:2 hisobida zafar quchdik. Men esa g‘alaba to‘pini kiritdim. Keyinchalik u ushbu savolni futbolchiga emas, balki bir insonga berganini tushunib yetdim. U yerda mening tayyorligim yoki tayyor emasligim Grantni mutlaqo qiziqtirmasdi. Shunchaki, yaqinda onasidan ayrilgan insonga biror so‘z aytmoqchi bo‘lgan. Buning uchun undan minnatdorman.
Ҳасанали ота
Фурқат Қурбонов
Холис таҳлилчи блоги
Жалолиддин Қобилжонов
Яҳёхўжа Улуғхўжаев
Сафарали Сиддиқов
«InterFutbol» газетаси
Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги
Маъмуржон Ибрагимов
